Hoeveel gelul wilt u hebben?

Je bent een bank en je denkt “Ach, maar weer eens een nieuwe campagne. De tijd van leuk doen is voorbij. Leuk doen en bankieren schuurt een beetje in de huidige tijd.” Op zich een goede gedachte. Moet haast wel een bank met ideeën zijn…

Dus schrijf je een pitch uit. Met een dermate bedroevende opdracht dat het vertrouwde reclamebureau Leukwerkt Worldwide zich vroegtijdig terugtrekt. Maar misschien kan dat bureau ook wel geen niet-leuke campagnes verzinnen. Afijn, een nieuw reclamebureau wordt uitverkozen met een bruisend creatief team. Vol verwachting reikhalsden we naar het resultaat. En dan krijg je… “Hoeveel bank wil je hebben”.

“Hoeveel bank wil je hebben”. Je? Hoezo ‘je’? Wie bent u om mij met je aan te spreken? Voor u ben en blijf ik altijd u. Wat is de reden van die ‘je’? Wilt u mij directer aanspreken? Meer op mijn gevoel? Dan is het onbegrijpelijk dat u mij in de rest van de campagne wel weer met ‘u’ aanspreekt. Of is er een identiteitscrisis in uw doelgroepenbeleid? Vertel eens, welke klanten wilt u hebben?

Hoeveel – bank – wil – je – hebben. Euh… Bank is nu ongeveer synoniem met: kredietcrisis, zakkenvullers, miljarden staatssteun, megabonussen, hypotheekrenteafromers, kredietafknijpers, wantrouwen. Tja, hoeveel willen we daarvan hebben?

Blijkbaar foute gedachte. Kennelijk verkeerde associatie. Want deze bank stelt de klant echt centraal, deze bank heeft werkelijk een luisterend oor. De directievoorzitter heeft het zelf gezegd. En als de directievoorzitter het zegt, nou ja dan geloven we hem op z’n gouden bonussen.

“Hoeveel bank wil je hebben”. Betekent dat wij als klanten de bankiersfunctie van de ‘u-roept-wij-draaien-bank’ mogen invullen? De bank suggereert het. Ik weet het wel. Ik wil een bonusloos mini-bankje, met maxi-spaarrentes, mini-hypotheekrentes, maxi-kredietfaciliteiten, mini-beleggingsrisico’s en ik wil vooral onze 10 miljard met maxi-rente terug en rap een beetje. Zoveel bank wil ik hebben.

Alle scepsis opzij. Wees blij dat er een bank is die ons centraal stelt. Maar euh… als de bank vraagt hoeveel wij van hen willen hebben, van welke bank zijn wij dan nog klant? Wat zijn de kernwaarden van de ‘u-roept-wij-draaien-bank’ nog? Waar staat de bank voor? Wat is haar identiteit als ze vraagt hoeveel bank wij willen? Hoe weinig bank bent u?

Er was ook eens een politica met een ‘u-roept-wij-draaien-partij’. Een kiezersgerichte partij die haar identiteit liet bepalen door het luisterend oor en daarmee in de peilingen 27 zetels scoorde. Twee jaar later: zetelloos en op sterven na ter ziele. Op de site staan nu berichten als ‘Rita laat zich niet kisten’, ‘Trots op Nederland leeft!” en ‘Rita kookt voor Irene Moors’. Waar staat de ‘u-roept-wij-draaien-bank’ over een jaar of twee? Nog steeds in het beklaagdenbankje? Weer aan de leiband van de aandeelhouders? Of wellicht in China? Daar willen ze heel veel Europese bank hebben.